NASA staat voor National Aeronautics and Space Administration. Het is verantwoordelijk voor het Amerikaanse ruimtevaart programma.
Hoe NASA begon
NACA
NASA is begonnen als NACA (National Advisory Committee for Aeronautics).
Deze werd 3 maart 1915 opgericht, als reactie op het succes van anderen. Ondanks dat de gebroeders Wright de eersten waren die in 1903 een gemotoriseerde vliegtuigvlucht maakten, bleven de Verenigde Staten aan het begin van de Eerste Wereldoorlog in 1914 achter bij Europa op het gebied van vliegtuigtechnologie. Om de achterstand in te halen, richtte het Congres de NACA op. Dit werd een onafhankelijke overheidsinstantie die rechtstreeks rapporteerde aan de president.
NACA werkte nauw samen met de Amerikaanse luchtmacht en Bell Aircraft om het eerste supersonische vliegtuig te ontwerpen. NACA heeft een aantal bijdragen geleverd aan het ontwerp, waaronder een gewijzigde staart.
Rakettechnologie
Tijdens de jaren vijftig besteedde NACA steeds meer tijd en onderzoek aan rakettechnologie. Het was verantwoordelijk voor het ontwikkelen van de tactieken en ontwerpen voor de terugkeer van ruimtevoertuigen. Eigenlijk lag de focus op raketkoppen, maar later op de mogelijkheid van bemande voertuigen. NACA breidde opnieuw uit en voegde een locatie toe voor het lanceren van raket gestuurde vliegtuigmodellen voor hogesnelheidstests op Wallops Island.
NACA werd NASA
Op 4 oktober 1957 lanceerde de Sovjet-Unie de Sputnik 1, ’s werelds eerste kunstmatige satelliet. Als reactie op de angst om achterop te raken bij de Sovjets bij het gebruik en de verkenning van de ruimte, keurde het Congres in 1958 de National Aeronautics and Space Act van 1958 goed, die een nieuw civiel ruimteagentschap oprichtte, NASA.
NASA Mercury programma
Het eerste grote project van NASA was het Mercury programma. Het doel van dit programma was om de eerste Amerikanen in de ruimte te brengen en te bewijzen dat de VS technologisch superieur was. Dit lukte niet want de Sovjet-Unie was de Verenigde Staten opnieuw voor met het Vostokprogramma. De Russen lanceerden Yuri Gagarin als eerste mens in een baan rond de aarde op 12 april 1961. Op 5 mei 1961 lanceerden de Amerikanen hun eerste astronaut, Alan Shepard. Die vlucht duurde echter slechts 15 min. en 18 sec., aangezien de raket niet in staat was de Mercurycapsule in een baan om de aarde te brengen. NASA beschikte op dat ogenblik nog niet over grote raketten die betrouwbaar genoeg waren.
Hierna ging er nog een astronaut de ruimte in, Virgil ‘Gus’ Grissom. Na weer een succesvolle lancering kondigde toenmalig president John F. Kennedy aan dat hij mensen op de maan wilden zetten voor 1970.
GEMINI
Apollo
Tot het Apolloprogramma was Amerika altijd tweede geweest, maar er waren nooit ernstige ongelukken gebeurd. Dit veranderde op 27 januari 1967, toen tijdens een test op de grond in de capsule van de Apollo 1 brand uitbrak, en alle drie de astronauten omkwamen. Het ongeluk schokte Amerika. Er werd een onderzoek ingesteld om herhaling te voorkomen.
Aan stopzetting van het ruimtevaartprogramma werd niet gedacht. Amerika moest zich nog steeds bewijzen tegenover de Sovjet-Unie, en de doelstelling van de toen inmiddels overleden president Kennedy moest nagekomen worden. Maar het ongeluk was niet voor niets geweest. NASA trok haar lessen hieruit en zorgde voor een beter en veiliger werkomgeving voor de astronauten.
NASA kon in 1968 voor het eerst echt opscheppen tegenover de Sovjet-Unie met de Apollo 8-missie. Hierbij vlogen mensen voor het eerst rond de maan. Na nog enkele geslaagde bemande testvluchten met Apollo 9 en 10, kon NASA als eerste en vóór 1970, in overeenstemming met de wens van Kennedy, op 21 juli 1969 met de Apollo 11 een man op de maan zetten.
Space Shuttle
Na het Apollo-programma werd de geldkraan dichtgedraaid. Behalve de vier vluchten in het kader van het Skylab- en het Apollo-Soyuz-Test project, vonden tijdelijk geen bemande vluchten meer plaats tot het toen reeds in ontwikkeling zijnde ruimteveer, de spaceshuttle, gereed zou komen. De ontwikkeling van de Spaceshuttle nam echter meer tijd in beslag dan vooraf was voorzien. Na jaren van ontwikkeling en testen werd op 12 april 1981 ’s werelds eerste herbruikbare ruimteschip, Space Shuttle Columbia, gelanceerd.
Tot overmaat van ramp gingen twee Space Shuttles verloren, de Challenger in 1986, en de Columbia in 2003, waarbij in totaal 14 ruimtevaarders overleden. De vluchten met de Space Shuttle kregen niet zoveel aandacht als de Apollo-vluchten naar de maan. Dit ondanks het feit dat de Space Shuttle een aantal bijzonder waardevolle en interessante missies uitvoerde (bijvoorbeeld de lancering van de Hubble telescoop en de bouw van het ISS).
Op vrijdag 8 juli 2011 werd de laatste spaceshuttle gelanceerd vanaf Cape Canaveral.
SpaceX
In 2006 begon NASA met het Commercial Orbital Transportation Services (COTS) programma. Dit programma had tot doel externe ruimtevaartbedrijven, ruimtevaartuigen te laten ontwikkelen voor de bevoorrading van het ISS vluchten, door middel van een open inschrijving. Vanuit dit programma werden uiteindelijk in 2008 SpaceX en Orbital Sciences (nu Northrop Grumman Space Systems) geselecteerd om hun plannen voor de Falcon 9, Antares draagraketten, Dragon en Cygnus ruimtevrachtschepen te gaan uitvoeren. De uit het COTS-programma voortgekomen ruimtevaartuigen en raketten worden sinds 2012 ingezet onder het Commercial Resupply Services-programma. Het COTS programma was het eerste grote commerciële ruimtevaartprogramma waarbij NASA de eindverantwoording bij de deelnemende bedrijven legde met uitbetalingen per behaalde mijlpaal.